U ovom romanu glavni junak je osamdesetogodišnji Ićan. Nešto više od jedanaest dana putuje u izbjegličkoj koloni od svoje Banije do Srbije. Svaki dan prije nego usni u traktorskoj prikolici Ićan priča po jednu priču iz svog teškog života. Tek pošto se oslobodi jednog dijela živtnog bremena, uspijeva da se na momenat primiri i zaspi.

Kad Ićan završi svoju priču, njegov nemir se pretače u njegovog sina koji vozi traktor, a koji na sve, što se zbivalo i što se zbiva, gleda iz svog ugla.

Ovdje je neviđeni egzodus srpskog naroda prikazan i perspektive običnog čovjeka, seljaka Ićana. On je rođen u vrijeme Prvog svjetskog rata, preživio neviđen strahote Drugog, pobjegavši sa stratišta, a ovo zadnje zlo (građanski rat u Hrvatskoj) ga zatiče u dubokoj starosti i prije smrti ga odvaja od rodnog praga, što je teže i od same smrti.